BÜLBÜL-İ ŞEYDA

Bülbül-i Şeyda gibi inler sesin, nûr cemalin devadır;

Aşk-ı ilâhi sendedir cehennem olsa revadır...

Rabb-ı Yessir lafzıyla zikrederken İlâh’ı;

Çeşm-i siyahına bîçâre gönül mülkün silahı...

Işığından bir hüzme süzülürken leblerime;

Nev-i bahâr-ı  vuslâttır gelir konar ellerime...

Reyyândır dudakların gayrı cehennem n'eylesin;

Ateşten hâr olmuş sine püryan neylesin...

Vahdeti-i şuhûd ile cezbederken âlemi;

Sayhâ ile inlerim, haşreylerim mâtemi...

Hürriyetim zülfündedir, esîr-i aşkın olmuşum;

Avuçlarımda damlalar, yoluna kurban olmuşum...

Neylesin bu bîçâre,emrine âmadedir;

Bir lokma umut  ile yoluna âvanedir...

Ellerin ve dudakların bir güvercin kanadıyla;

Konar şimdi  ruhuma  o mübârek adıyla...

Onulmayan yaralarıma şâfi olmalı nefesin;

Vuslat diyerek  haykırmalı kâinata billûr sesin…

Avuçlarından damla damla dökülürken âb-ı hayât;

Mest olsun huzurunda çağlasın  Nîl-û Fırât…