KOCA BİR SAFSATA

Şuursuz bir tepki devrindeyiz. Tüm sermayemiz tekdüze olay ve olgulardan ibaret bir meşgale.

Standart,  nemelazımcı, pısırık hayatlarımızın içinde huzuru ve mutluluğu arıyoruz hem de karış karış... Bir yanda yalnızlığa övgüler düzerken yalnız kalabilmek cesaretini ve cüretini dâhi kendimizde bulamıyor diğer yanda mutluluklarımızı salt çıkarcı ortamlarda piyasa fiyatına harcıyoruz...

Günümüz dünyasında" mutlulukların paylaştıkça arttığı anlayışı" koca bir safsata... 

Paylaşsakta paylaşmasakta mutlu değiliz!

Karmaşık ilişkiler içerisinde, çözülmesi zor bir buhran devrindeyiz.

Mutluluğu, hayatı idame ettirecek tüm bireysel ve sosyal ihtiyaçlardan ibaret bir duygu,huzuru ise bu ihtiyaçların devamlılığı süreci olarak telakki ediyoruz.

Manaya ilişkin önermelerden uzak, bana dokunmayan yılan bin yaşasın bencilliği ile sorguladığımız tek şeyin, "âlem ne der putu"olduğudur.

Onu da yine hâliyle en bencil yönümüzle ortaya çıkarıyoruz.

O büyük Aristo'nun yapmış olduğu"İnsan doğal olarak bilmek ister" tanımı artık eskide kaldı.

Muasır zamanda insan artık daha yaşanılabilir bir dünya yaratmak azminden uzak, hedonist (hazcı) bir dünyada perde önünde kusursuz fakat perde arkasında kokuşmuş, sefih, acınası bir varlıktan öte birşey değildir!