VAHDET

İnsanoğlu evvela kendi türüne baktı, canlı nevîlerine, dağa, toprağa baktı. Hepsinin kendisi gibi yaratılmış olduğunu idrâk ettikten sonra göğe baktı. Ay'a Güneş'e Sirius'a baktı. Onların da kendinden bir parça olduğuna kâni olduktan sonra sonsuz bir  boşluğa, Kâinata baktı. Ve en nihayetinde tek bir gerçeğe ulaştılar. Günümüze değin gelen, binlerce dilde telaffuz edilen Tanrı mefhûmuna.

Herşeyi vahdet-i vücud ile bu zamana kadar getiren Ademoğlu tüm bu süreç sonunda doğal olarak O'nu da kendinden ayıramadı. Çünkü anlamlı bütünü oluşturan parçalar hiç bir surette birbirinden bağışık tahayyül edilemez.